Saturday, September 17, 2016

Antalya.



15 September 2016. Donderdag.

Vandag besoek ons Antalya. Ons klim die bus en daar trek ons en ry tussen baie mooi berge.

Antalya was gestig deur Koning Attalus II in 158 v.C. Hy het net vir ’n kort tyd regeer en die stad is oorgeneem deur seerowers. Daarna het die Romeine die stad regeer en dit het ’n belangrike hawe geword.

Die Selçuk Turke het Antalya in 1207 oorgeneem. Die “Fluted Minaret” wat langs die hawe geleë is, is ’n perfekte voorbeeld van die Selçuk argitektuur. 

Archie met "fluted minaret" in agtergrond
Ou Hawe
Ou Hawe

Die Ottomans het in 1387 die stad oorgeneem. Na die Eerste Wêreldoorlog, het Italië dit oorgeneem, maar in 1921 het Atatürk se weermag die stad oorgeneem en dit het die hoofstad van die Antalya Provinsie geword.

Vir die meeste besoekers is dit heerlik om net in die besige strate rond te dwaal en te verdwaal. Die oustad se geboue is meestal gerestoureer en goeie voorbeelde van Griekse en Ottoman argitektuur.

Hawe met ou stad se muur
Sambreel straat
Groot bonsai

Ek en Archie dwaal in die Kaleiçi (ou dorp) rond en geniet die gesellige atmosfeer wat die oustad vir ons bied. Baie gulets en ekskursie bote neem agies op daguitstappies om die mooi Antalya se kus te besoek.

Ekskursie boot
Unieke boumateriaal
Kesik Minare ("Truncated Minaret")
"Hadrian's Gate"
Hıdırlık Kalesi (Ligtoring)
Romeinse tempel

Ons vaar met die seebus terug na Kemer en word beloon deur die mooiste sonsondergang wat ek deur die seebus se vensters verewig. Wat ’n heerlike dag.

Seebus
Sonsondergang

Kemer.



14 September 2016. Woensdag.

2016 roete
Phaselis tot Kemer
 
Die kaptein verras my met pannekoek vir die laaste seil oggend. Dit smaak vorentoe.

Kaptein Pannekoek
 
Vandag is ons laaste dag op see. Ons is op pad na Kemer, 8.2 myl. Ons verlaat die rustigheid van die baai. Die antieke stad sluimer tussen die bome, die gulets is nog lank nie in sig nie.

Dis nou net vir laaste anker van die seisoen optrek en weg is ons. Die wolke hang swaar oor die berg en doer vêr in die oop see lyk dit of ’n lekker reënbui daar uitsak. 

Eerste reënstorm
 
Die kaptein is baie hartseer, want dis sy laaste dag op see en hy kan nie eers seil nie. Gus waai liggies van voor en Maja se enjin prrr geduldig na ons laaste bestemming. 

Seerowerskip en wit kranse
 
Sommer gou lê die marina voor ons en ons roep oor kanaal 73. Ons moet eers die swartwater uitpomp. Ons meer langs die dieselkaai vas en ’n marina skare van vier heet ons welkom. Name word uitgeruil en blad word geskut. Ons voel toe sommer baie welkom.

Daar's die marina
 
Een van die manne kom sommer aan boord om met die vasmeer te help. Ek is totaal oorbodig, want die man doen alles. Sowat van goeie diens! Die beste wat ons nog gehad het.

Toe is alles klaar. Ons is by Maja se oorwinter huis. Dit voel snaaks. So asof nog iets moet gebeur, of nog ’n baai besoek moes word, nog ’n anker, nog ’n kaai. Maar hier is ons in Kemer, tussen die majestueuse berge. 

Kemer Marina
Marina
 
Hier gaan ons vir ’n week bly om alles reg te kry vir Maja se winterslaap.