Monday, September 16, 2013

Patra. Dag 142.

16 September 2013. Maandag.


Toe ek opstaan, het ek nooit gedink dat vandag 'n potblou Maandag gaan word nie...

Hulle het wind en reën voorspel vir vandag, maar dit lyk na 'n heel skaflike dag. Archie gaan Marinakantoor toe om te reël vir oorwinter. Maja moet in die water oorwinter en nie op land nie. Hulle bespreek die saak, wys hom waar haar hiberneerplek is en Archie besluit die saak lyk reg.

Ons gaan 12:00 dorp toe om kos te koop. Dis toe ons terugstap dat dit begin.

Gus steek op en waai amper my oogballe uit my oë uit. Ons beur teen hom boot toe. Die drywende kaai beweeg so erg, Fanie sal daar en dan seesiek raak. Ons steier op die kaai, dit lyk of ons te lank in die kroeg was.

Maja waai en wieg, dit voel soos daai dag van Cavtat na Montenegro. Ons bure staan ook grootoog op die dek, benoud. Die grootste gevaar is dat die golwe die bote teen die kaai gooi en dan erg beskadig. Die Marina se mense kom en wys waar ons nog eksta toue moet vasmaak om die bote te beveilig. Gelukkig sê hulle dat daar nie onmiddellike gevaar is nie. Die wind waai tot 32 knope. Dit kom in sulke vlae. Dit voel of Maja opstyg en dan weer land.

Stilte voor die storm



Die wolke lyk dreigend, die see rol in en op die oop see lyk dit soos Wildernis. Benoud, benouder...

Dreigende wolke



Na 18:00 waai Gus nie meer so sterk nie, maar ons wieg nog, maar dit is heel draaglik. Ek is bly ons was nie vandag op see nie.

Gus het bedaar
Die son sak



Ek het gedink ek is klaar met die see; toe kom die see na my toe.

Published with Blogger-droid v2.0.10

Begin van die einde. Dag 141.

15 September 2013. Sondag.

Mesolonghi tot Patra


Vandag is ons laaste dag op die see, want Patra (38º 15.611 N, 21º 44.275 O) is laaste op ons lys. Maja gaan daar oorwinter.

Ons doen alles met hartseer en heimwee. Ons wil nie hê die seil moet op raak nie. Ons vaar deur die vlak vleiland-kanaal. Kyk vir oulaas vir die stelthuisies.

Daar is gelukkig genoeg wind dat ons vir oulaas kan seile span. Die landskap gly stadig en statig verby. Die see sy gewone mooi blou, berge staan roerloos in die verte en hou wag.

Rooi boot, hoë berge



Patra in die verte, derde grootste stad in Griekeland. Ons kyk vir mekaar met oë wat mekaar verstaan. Dis amper klaar. Ons wil vasklou aan die laaste seil van ons eerste seisoen. Dit het te gou deur ons vingers geglip.

Laaste seil
Maja onder vol seil



Ons kom by Patra Marina aan en ons kry 'n plek by die besoekers se kaai. Dis 'n simpel plek, want as die wind van die suid-weste waai, rol die see in. Dis gelukkig kalm vandag.

Patra in die verte
Brug oor die Golf van Patra
Maja in Patra Marina
Breekwater



Patra is 'n industriële- en hawestad. Dis glad nie mooi nie. Ek is glad nie lus vir kosmaak nie en ons gaan eet uit. Archie eet kalfslewer toegedraai in lam en ek eet varknek toegedraai in vark. Heerlik en geurig.

Ons slaap effens wiegend in ons geliefde Maja.


Published with Blogger-droid v2.0.10