Monday, June 22, 2015

Kaş. Büçak Deniz – Drie-anker Baai.



22 Junie 2015. Maandag.

Yesilköy tot Buçak Deniz

Ons laat nog ’n baai agter en sit ons reis voort na die volgende bestemming, Büçak Deniz, 36°12.106 N, 29°37.942 O, 15.5 myl. Dis by die Kaş Marina. 

Ons vaar uit die baai


Ons vaar die meeste van die tyd. Deur diep water en dan ook skielik, deur vlak water. Dit laat mens skrik as jy deur water vaar wat die dieptemeter nie eers kan lees nie omdat dit te diep is en die volgende oomblik sien jy die bodem op 18 m. Dit laat nogal jou hart vinniger klop. En dis nie so op die kaart aangeteken nie. Twee keer het dit ons oorgekom vandag.

Ons probeer seil met ou Gus van agter, maar gee later moed op, omdat hy direk van agter waai. Die berge in die omgewing is dor en hoog en droog. Die see wieg-wieg vir Maja. Soos ’n wiegelied.

Kuspad
Büçak Deniz


Ons wil anker in die baai waar die marina is en soek plek. Ek moet sê, dit lyk nie regtig soos ideale ankerplek nie. Ons sal maar anker en ’n tou land toe vat. Archie tru en ek gooi. Dit lyk of die anker sleep en ek trek op. Met moeite, hoor. Ou Archie sê dit lyk of die anker goed gebyt het soos wat ek sukkel. Ja manne, ek het stilweg ook ’n matrooswoordjie gesê. Ek roep die kaptein dat hy moet kom ingryp. Hy kry ook nie die anker op nie. En dit moet al los in die water hang, want die 10m merk is sigbaar en die water  is 14m diep!

Ek neem stelling agter die helm in om die diepte dop te hou. Archie gebruik nie die ankermotor nie, want ons het iets hier beet. Hy werk die ankerkatrol met so ’n pypding met die hand en dan kom die ketting baie stadig maar seker op sonder om die ankermotor te gebruik. Wat de moer het ons hier beet? Toe kom die seemonster te voorskyn. 

Seemonster van die diep


Aan ons anker hang ’n tou met ’n ou groot, geroeste vissermansanker en nog ’n ketting met klein Danforth anker. Gelukkig is dit nie ’n sementblok nie!

Drie-anker Baai


Nou is dit “operasie losmaak”. Archie gebruik die boothaak en toue om die gedoente los te maak sonder om die ketting, tou en ankers in die see te laat val. Die vissermansanker word terug aan die see geskenk en die kaptein red die res. Michelle sou sê: ”Dis baie treasures wat oom Archie gekry het”. Dit word in Dinkie gelaai en Archie red die 25m baie goeie tou en 10m ankerketting wat dieselfde grootte as ons ketting is. Inderdaad skatte. Hy gaan sit die klein anker op die land dat iemand dit kan vind. Ons wil dit nie hê nie.

Archie se "treasures"


Toe anker ons maar weer, amper te naby aan die land, neem ’n tou land toe en maak vas. Ek dink skielik wat so ’n aantreklike Hollander eendag, toe ons ankers oormekaar was en ons so gesukkel het, vir my gesê het: ”Sailing is such fun!” Ek weet nie nie van die “fun” nie, maar daar is “never a dull moment”

Ek maak lamskenkel, maar dis nie so lekker soos die Megri restaurant in Fethiye s’n nie.

Lamskenkel