13 Junie 2022. Maandag.
Gökkovar is regtig beskut teen die wind. Dit besef ons terdeë toe die wind op die see meer as 20 knope waai. Met groot deinings.
So vat ons die pad na Körmen Adasi, 15 myl. Vir ons is dit 'n bekende plek. Hier was ons al saam met Gerrie en Ansu. Hier het Deon en Ryna so lekker geduik. Dis ook hier waar die polisie ons een nag met 'n geloei wakker geskree het om ons paspoorte te sien.
Ons seil heelpad met die genoa. Lekker spoed en die seil maak ook dat Maja nie so erg in die deinings heen en weer wieg nie.
Later word wind bietjie ligter, maar waai ons steeds. Die see rol berede vorentoe.
Ons kom by Körmen Adasi en die see is plat daar. Dis heerlik beskut teen die Meltemi. Ons gooi anker en hy byt behoorlik. Natuurlik gaan maak die kaptein net doodseker. Gus waai maar steeds.
Körmen Adası |
Körmen Adası |
Twee toerbote met plesiersoekers kom anker hier vir 'n swem in die warm poele, waarvoor die plek so bekend is. Hulle braai en dit klink sommer jolig. Hulle vertrek en ons bly alleen in die baai agter. Archie swem land toe om die warm poele te gaan ondersoek.
Later waai Gus al hoe erger en ek vervies my sommer. Die blerrie Gus. Moet altyd my siel versondig. Hy gaan lê toe later en dit word 'n heerlike stil aand.
Toerbote |
Ondersoek warmbron |
Die maan kom bolrond op terwyl die son besig is om onder te gaan. Daar is skielik 'n klomp tente op die strandjie opgeslaan. Wonder hoekom kom kamp hulle op 'n Maandagaand. Hulle maak vuur. Kamp seker te lekker.
Tenters |
Toe word dit 'n magiese aand. Gus roer liggies. Die maan glim in die hemelruim. Vanaand slaap ek op die dek om een te word met die baai. Ek sluimer in. Tussen my slaapnewels hoor ek iemand ankergooi. Dis is seiljag wat 22:10 daar aankom. Hy staan afgeëts teen die maanlig. 'n Pragtige prentjie. Vol misterie.
Maanlig |
Bolrond |
Laatkommer |
Ek sluimer weer in. Deur my volgende slaapnewels hoor ek musiek. Dis die tenters. Hulle maak musiek. Dit klink soos dreunsang sonder dreun. Kompleet of hulle vir die maan sing. So half 'n religieuse en rituele aanslag. Ek luister in verwondering en die maanlignag het magiese mooi momente. Twee maanverligte seiljagte in glimmende water. Die monotone sang en snaarinstrument wat die nag vul met die bolmaan wat alles saambind. Hulle sing hul gesange sonder deuntjie tot 02:00 en toe is dit skielik stil.
Toe begin Gus koud en sterk waai en dryf my na Maja se binnelyf wat my met warmte en liefde omvou.