6 Junie 2015, Saterdag.
Ons bly nog ’n dag by Ekinçik,
want ons het ’n toer op die Dalyanrivier bespreek. Maja moet nou na veiliger
waters verskuif word, want ons gaan die hele dag weg wees. 08:00 trek ons anker
op en skuif Maja na die kaai en ’n vasmeerman staan gereed met die snoettou. Ons
maak vas en die rivierboot staan gereed om ons op ekskursie te neem. En daar
trek ons. Dit was eintlik veronderstel om ’n verrassing te wees vir Dirk se verjaarsdag,
maar dis nou ’n dag laat, so hy verjaar maar weer vandag.
 |
Rivierboot |
 |
"Captain Arch and me" |
 |
Ingedagte |
Dis net ons vier op die
rivierboot en eers vaar ons op see. Ons kaptein wys ons eers ’n gat in die rots
en ons oo en aa en vaar verder. Toe is dit die Dalyanrivier se beurt om verken
te word. Ons vaar deur die riete en dit laat vir my en Archie dink aan die
Oranjerivier. Dirk verkyk hom aan alles en Leon lewer voortdurende kommentaar.
 |
Leon, fotograaf en kommentator |
 |
Bootdakkies in rietbeddings |
Ons kom by die krapboot in die
rivier en bestel ons krap vir aandete. Ons sal dit oplaai as ons vanmiddag
terugvaar. Dis soos ’n “drive thru” wat net die hele dag vat. Ek het nog
nooit krap geëet nie.
Ons eerste afklimplek is die ruïnes
van die antieke stad van Caunos. Ons betaal ons Tl 10 per persoon en begın ons verkennıngstog. Leon wıl net
heeltyd potskerwe optel en dan sê ek vır hom dit ıs steel, hulle gaan sy hand afkap. En ’n skrywer het ’n
hand nodig. Ons kyk na die teater wat 5 000 mense kon huisves. Die mense
van van ouds was darem lief vir teater.
 |
Ruïnes van antieke Caunos |
 |
Amfiteater |
Toe is
dit op op op na die akkropolis. Ek loop halfpad op en neem ’n ander pad na ’n uitsigpunt,
terwyl die manne soos klipspringers die rotse uitklim. Tot bo en daar word hulle
beloon met die mooiste uitsig.
 |
Akkropolis met antieke hawe in die agtergrond |
 |
Dirk (effens uitasem) en Dalyanrivier delta |
 |
Dalyan |
Ons uur
is op en ons kan nie die res van die antieke stad besigtig nie. Ons klim in ons
rivierboot en vaar verby die graftombes wat in die rotse uitgekap is. Dis vir
Archie en Dirk ook baie indrukwekkend, maar die skrywer sê hy hou nie van grafte
nie.
 |
Graftombes |
Ons geniet
ons vaart en die volgende stopplek is die modderbaddens en die warmbron.
Gewapen met ons swemklere durf ons dit aan. Leon is maar sku vir die gedoente
en kry net ’n blerts modder op die voorkop, maar ek, Archie en Dirk druk deur.
Dis effe grillerig en stinkerig. Dirk trek ’n gesig, maar hy smeer. Die modder
maak jou blykbaar jonk en aangesien Dirk verjaar en nou soveel ouer is, probeer
hy nou maar sy jeug terugkry deur die stink modder op sy hele lyf te smeer. Ou
Archie doen dieselfde en smeer oraloor. Ek smeer ook, maar Leon neem die
veilige uitkoms en neem die rol as fotograaf in.
 |
Ons gril en smeer |
 |
Modderbad |
Toe durf
ons die warmbron aan. Dit ruik na ’n blougekookte padkos eiers, maar ons gaan in. Almal se gesigte is effe vertrek oor die reuk. Ons gaan spoel
ons onder die koue stort af, maar die stink kleef aan ons.
 |
Warmbad |
Stink-stink
geniet ons ’n piekniek middagete en vertrek toe na die dorpie, Dalyan. Dis ’n vreeslike
oulike toeriste dorp met baie atmosfeer. Dirk en Leon geniet hulle gate uit en
ek stap net rustig rond, gaan sit op ’n bankie en kyk na die rivier. ’n Lomerigheid
oorval my en ek lê op die bankie met my kop op Archie se skoot.
Ons stap
na die restaurant waar ons boot gestop het, drink ietsie en vertrek op ons
terugtog. Dis heerlik om op die rivier te vaar. Oral langs die rivier is riete
en die water lyk amper groen. Dirk knip ’n uiltjie toe die lomerigheid hom
oorval. Ons kaptein stop by die krapboot en ons laai ons aandete op. Klaar
gekook en gekap. Ons kan nie wag nie.
Dis nog
net die laaste stuk see wat ons moet oorsteek, dan is ons tuis. Die
Dalyanrivier verdwyn agter ons is word deel van die verlede wat net in die hede
kan bestaan deur beelde wat op film vasgelê is.
Ons pak
ons aandete aan en ons kraak en krap aan die krap. Elke krieseltjie word
uitgehaal en geëet. Die baie klein stukkies word met ’n tandestokkie uitgekrap.
Ons eet heerlik en daar bly net ’n bak vol skulp oor.
 |
Krap |
Wat ’n lekker
verjaarsdag vir Dirk. Ons waarsku hom dat hy beslis nou klaar verjaar het!