Friday, August 10, 2018

Symi. Verrassing.


9 Augustus 2018. Donderdag.
 
Datça tot Symi
Hoe dapper voel julle? Hoe wettig wil julle wees? Wil julle Symi toe gaan? En ja is die antwoord! Archie pomp eers swartwater uit, die kinders gaan winkels toe en nadat ons vir Francois en Roelien op die bemanningslys het, trek ons die anker moeiteloos op en vertrek na Symi, 10.7 myl. 
 
Roelien, Badem, Francois en ek
Winkels toe
Swartwater uitpomp
 
Dis Roelien en Francois se nooiensvaart en Francois sê ons moet "burn". Nou ek weet nie of mens vyf knope "burn" kan noem nie, maar toe "burn" ons maar!
 
Naby symi moet ons eers deur die vlak lanaal vaar. Plek-plek lyk dit so vlak dat dit voel of ons gaan strand, maar Maja kom deur sonder om te strand.
 
Nooiensvaart
Helmsman
Deur die vlak water
Nimos kanaal
Roelien
 
By Symi, 10.7 myl, gekom, kry ons 'n plek. Hier sal ons maar 'n lae profiel handhaaf om geen aandag op ons te plaas nie oor verskeie redes.  Archie tru, ek gooi anker en die twee Vissers staan reg om af te keer. Toe Archie vir Maja by die kaai wil stop deur vorentoe te ry, breek daai ratkabel weer. Ek gee 'n gil van skrik wat deur die hele Symi eggo. En dit nou dat ons 'n lae profiel moet hou. Gelukkig dat die hawe polisie nie kom kyk het wat aangaan nie. 

Naby Symi
 
Wel, toe is ons vas en Archie moet weer plan maak om dit te fix. Hy werk al swetende, want hierdie Symi is warm. Maksimum temperatuur van 43°. Die sweet tap ons af. Die kinders gaan swem by die strand. Die arme goed is gewoond aan winter! Symi bly maar pragtig. Roelien sê die huisies lyk soos poskaarte. 
 
Symi
Symi
Symi kaai
 
Die aand vat Francois en Roelien ons uit vir ete. Vir hoofgereg eet Archie baba bok met suurlemoensous en ons drie gevulde calamari. Heerlik!
 
Uiteet
Uiteet
Gevulde kalamari
Nodeloos om te sê, Katoi Cafe bar hou ons tot laataand, nee vroegoggend wakker. Tussen die musiek en die hitte het ons maar sleg geslaap.

Datça.

7 en 8 Augustus 2018. Dinsdag en Woensdag.

Knidos tot Datça

Hier is ons weer n goeie ou Datca, 20.3 myl. Ons gaan hier wag vir my oudste seun, Francois, en sy vrou, Roelien. Hulle gaan net vir sewe dae saam met ons seil.

Dis warm hier in Datça. Ons koop voorrade en maak reg vir die kinders se koms. En uiteindelik breek die dag aan. Hulle kom vandag! Hulle verpas hul vlug na Dalaman en eers hier teen 18:30 sien ek vir Francois langs die kaai loop. Hy soek vir Maja.
Waar is Maja?
Ons groet en ek stap saam om vir Roelien te kry waar sy soos 'n uil op 'n kluit by die bagasie sit en wag.
Sak en pak
Die aan boord kom is maar moeilik met die groot tasse wat die twee het. Hulle kom vir 'n maand hier toer. Eers Griekeland en daarna Italië.
Hoe kom ons oor die plank?
Gee aan
Dis 'n dun plank die!
Hulle is behoorlik moeg gereis en in die warm Datça is 'n yskoue lafenis baie welkom. Dan sê ons ook weer: "Baie welkom julle!" 
Baie welkom julle
Francois, Roelien en Archie
Toe die twee eindelik besef dat hulle baie honger is, val hulle weg aan die hoender en aartappelslaai en eet asof hulle 'n werk laas geëet het.

Doodmoeg soos wat hulle is, gaan stap hulle eers bietjie 'n die dorp rond voordat hulle soos twee vrot velle op die banke in die saloon aan die slaap raak.