Tuesday, September 25, 2018

Mtskheta

24 September 2018. Maandag.
 
Ons stap metrostasie toe en ry tot by Didube stasie. Toe soek ons die regte marshrutka (mini bus). Dis 'n malhuis by die busstop. Al wat 'n taxibestuurder wil 'n rit aan ons afsmeer. Ons kry die regte bus en weg is ons na Mtskheta.

Mtskheta was die spirituele hart van Georgië sedert 327 en is as't ware die kulturele hoofstad van Georgië. Dis geleë waar die Mtkvari en Aragvi riviere mekaar ontmoet. Dit wemel van toeriste en hier heers 'n heerlike atmosfeer. Hier is ook 'n baie gewilde trouhuis, waar baie paartjies in die eg verbind word. Ons is gelukkig om op 'n pragtige bruidspaar af te kom.

Bruidspaar
 
Die Svetitskhoveli Katedraal soos hy vandag hier staan, dateer uit die 11 de eeu. Die oorspronklike kerk was baie vroeër gebou deur koning Marian. Daar word vertel dat 'n jood van Mtskheta, Elioz, in Jerusalem was tydens Jesus se kruisdood.  Hy het 'n kleed van Jesus na Mtskheta gebring. Sy suster, Sidonia het die kleed by hom gevat en is onmiddellik dood in 'n passie van geloof. Die kleed is saam met gaar begrawe.

'n Hele klomp monnike van Georgië is ook hier begrawe. Regtig 'n katedraal wat propvol geskiedenis is. Die katedraal is indrukwekkend binne. Swaar en solied. Ek verstom my aan al die pragtige muurskilderye.
 
Svetitskhoveli Katedraal
Katedraal mure
Kloktoring
Skilderye
Kruisiging
Archie
 
Die Jvari Katedraal staan op 'n berg, anderkant die rivier en jy moet 'n taxi neem om daar te kom. Ons beskou hom toe maar so uit die vêrte uit.
 
Jvari Katedraal
Langs die Aragvi Rivier
 
Die boek sê hier in Mtskheta moet jy bone eet en ons maak toe so. Dis bone in 'n kleipot. Dis geurig, maar ek en Archie is dit eens dat Macedonië se gebakte bone baie lekkerder is.
 
Eet bone
 
Ons dwaal deur die dorp. Kyk na al die tuisgebreide kouse, die handgemaakte poppe, die matte en lappe, die wynkraffies, die versnapperinge. Kleurvol en interessant.
 
Churchkali stalletjie
Matte en lappe
Straattoneel
Straattoneel
 
Dit was 'n heerlike dag in 'n kleurvolle dorpie wat vol atmosfeer is.

Davit Gareja

23 September 2018. Sondag.

Ons eet 'n heerlike ontbyt. Dit is 'n baie gewilde dis in Georgië. Hulle noem dit khachapuri acharuli. Dis 'n broodboot gevul met gesmelte kaas met 'n eier bo-op. Heerlik!

Khachapuri acharuli
 
Oorkant ons sit twee jongmanne. Vir ontbyt eet hulle elk 'n koffie, 'n bier, so pizza ontbyt ding, eiervrug met neute gevul en vra toe vir ekstra brood. Daai manne is honger hoor. Hulle sal my twee broers en swaer Fanie onder die tafel in eet.

Ons gaan vandag die kloosters van Davit Gareja besoek. Die jongmanne wat so lekker geëet het, is ook op die toer. Hulle staan boeppens-tevrede en wag saam met ons en die res van die skare op die bus. Ons ry met drie bussies. Die rit daarheen neem so 2h30min om daar te kom op nogal lelike paaie. Ons stop darem vir 'n bietjie bene rek.

Archie en ons bussie
Bene-rek uitsig

Op die grens tussen Georgië en Azerbaijan, is die antieke klooster kompleks van Davit Gareja. Dis een van die mees besondere historiese terreine van Georgië. Hy is ook hier begrawe.

Dis geleë in 'n semi-woestyn landskap wat in die somer verander in 'n groen blomryke oase. Daar was aanvanklik vyftien kloosters wat oor die afgesonderde terrein versprei was. Die besoekers sien net twee kloosters. Die pamflet sê hier is slange, adders, akedisse, sklippaaie en baie rare voëlspesies. Die adders pik net as selfverdediging, so moet asseblief nie op 'n adder trap nie.
 
Die een klooster is Lavra, wat nou reggemaak is en daar bly na bewering tien monnike hier. Lavra is gestig deur Davit Gareja. Hy was een van die twaalf of dertien Siriese Vaders wat in die 6de eeu van die Midde Ooste af teruggekeer het om die Christendom in Georgië te kom versprei. Die Mongole het die kloosters in 1265 vernietig.

Na nog 'n klomp aanslae en heropbou van die arme kloosters, het dit nooit weer hulle belangrike plek ingeneem nie. Tydens die Soviet era, het die weermag die area gebruik vir hul militêre oefening en die kloosters erg verniel.
 
Lavra Klooster
Lavra Klooster
Lavra Klooster
Grot oppad na Udabno Klooster
 
Die Udabno klooster bestaan uit 'n klomp grotte wat hulle gebruik het as kapelle, kamers vir die monikke en werkskamers. Frescoes uit die die 10de tot 13de eeu kan nog gesien word. Dit kyk uit oor die pleine van Azerbaijan.
 
Pleine van Azerbaijan
Udabno klooster grotte
Frescos
Fresco
Fresco
Udabno grot
Udabno grot
"Chapel of Resurrection"
Uitsig
 
Dit neem sowat twee tot drie ure om die sirkelroete te stap.

Dit was voorwaar 'n baie interessante stap om die kloosters én die omgewing te ervaar. Ons klim in on bussies en ry na Udabno waar ons aandete geniet. Ons eet 'n beesvleispastei. Nogal heerlik!
 
Kudari
 
Dit was 'n aangename uitputtende dag en ons is pê toe ons tuis kom in ons nuwe woonplek, wat toe pragtig is!