Saturday, September 24, 2016

Göreme. Uittog.



24 September 2016. Saterdag.

Die ballonne vlieg! Vir die eerste keer van ons in Göreme is, vlieg hulle. Archie se knie is baie beter en ons gaan staan op die terras en verkyk ons aan die skouspel in die lug. Hulle sweef grasieus deur die lug met die son wat net-net deurbreek. Dis pragtig. Dit beteken die weer is vandag baie beter.

Vlieg laag
Vlieg hoog
Tussen die pieke

Na ontbyt is dit ons beurt. Ons uittog is die Rooi Toer. Al twee Archie se bene kan loop en daar trek ons. Die bussie laai ons op en ons is op pad. Eerste op die lys is Uçhisar se kasteel. Daar is grotte en tonnels en die hele gemeenskap het op ’n stadium daar gebly.

Uçhisar se kasteel
 
Die volgende stopplek was die Opelug Museum. Daar was ’n klooster vir nonne aan die eenkant en monnike aan die ander kant. St Basil het ’n groot rol gespeel in die gemeenskap. Daar in ’n klomp kerke, kapelle en kloosters in die rotse uitgekap. Geen foto’s mag van die frescos of muurskilderye geneem word nie. Duiwe het ’n belangrike rol gespeel, want hulle poo is as bemesting gebruik en daar was ook posduiwe wat boodskappe na die ander dorpe geneem het.

Opelug museum
Duiwe neste
 
Liefde is in die lug en ons gaan bewonder die “Love Valley” van die uitsigpunt af. Daar is geen twyfel waarom die vallei die “Love Valley” genoem word nie. Kyk maar net na die vorm van die astrante rotse in die vallei. Ek sal graag hier wil stap.

Liefie en ek
Blomme vir my Ma - Jakob Regops

Ons geniet ’n ete in Avanos en die tafels kreun onder die kos. Dis ’n buffetete en almal eet natuurlik te veel. Magies vol en die toergids neem ons na die Vanessa Keramiekfabriek.

Pragtige keramiek
 
Dis toe net waar die moeilikheid begin. Die goed is mooi en word met die handgemaak. Daar is so wynkraf ding wat vreeslik mooi is. Dit gloei in die donker. Ek en Suman, die Indiese vrou, begeer dit. Ons begin die prys af te stry. Dis baie duur. Hy gee 50% afslag, maar dis nog te veel. Na ’n lang redekawel besluit ons ons koop dit nie en die bus vertrek. Ek voel eintlik baie verlig dat ek nie die duur ding gekoop het nie.

Ons roete lei ons na Paşabağ se feetjie skoorstene. Dis heerlik om hier rond te loop en ons klim boontoe. Die feetjies staan trots en regop en almal neem foto’s en klim en loop rond. Natuurlik is daar weer ’n kerk en ook grotte. Hierdie Cappadocia is regtig uit ’n ander wêreld! Iets besonders.

Feetjie skoorstene
Spitse
 
Ons gaan na Devrent Vallei. Hier moet jy jou verbeelding gebruik en dan sien jy onder andere dolfyne, die Maagd Maria, hande, ’n kameel en koningin. Dis eintlik baie mooi hier en almal geniet die inligting wat Cinan, ons toergids gee. Ons kyk en almal sien iets verregaande anders.

Suman, ek en Archie met kameel in agtergrond
Hand
 
Toe kom Cinan en deel ons mee dat die man van die keramiekfabriek gebel het en hy sal die wynding vir ons gee vir die prys wat ons bereid is om te betaal (wat in elk geval nog heeltemal te duur is). O donder! Nou moet ons dit vat, want ons die prys voorgestel. Dit is meer as 50% afslag. Cinan sê hy sal ons aan die einde van die toer soontoe neem vir ons aankope. Ek lag net senuweeagtig.

Nou is dit wynproe en die wit Muskat is heerlik. My pa sal baie daarvan hou. Dis uniek subtiel soet. Die rooiwyn is nie so lekker nie. Dis baie duur en ons koop nie. Is in elk geval nou bankrot.

Die laaste stop is in Urgup, waar die vader, moeder en haar kind staan. Hulle het seker soos oorlede Lot se vrou omgekyk en toe in rotspilare verander. Vêr in die agtergrond is berg Erciyes, 3917 m hoog en wit toegesneeu. Hier is ’n snerpende venynige windjie wat hier waai. Ons gaan sommer gou terug bussie toe en so kom ons aan die einde van ons Rooi Toer. Almal word by hul bestemmings afgelaai, behalwe ons.

Ma, kind en pa
Sneeu berg
 
Cinan ry saam met ons na die keramiekfabriek toe en Suman en ek koop ons pragtige duur wynkraf ding. Dit word vreeslik goed toegedraai. Ek sal nou in al die busse en treine die blerrie ding soos goud moet oppas en op my skoot moet hou.En boonop as handbagasie in die vliegtuig vat!

Archie se knie het gehou. Wat ’n heerlike opwindende dag!