Lekker geslaap! Vandag ry ons berge toe. Dit bly maar my eerste liefde om in hoë, groot, growwe berge my siel opnuut weer te vind.
Ons ry kronkel-kronkel deur die draaie van die benoude, nou paadjie oppad na Canyon Du Verdon. Die hoë kranse en besonderse rotsformasies is te groot om op film vas te vang. Foto's doen afbreek aan die Canyon. Ons eerste stopplek is by die Belvedere du Couloir Samson. Ons klim uit en stap af tot onder in die Canyon. Die paadjie is deel van 'n staproete. Daar is talle belvedere en ons stop dikwels om beter uitsig en vergesigte van die grootsheid van die berge te kry.
 |
Canyon du Verdon |
 |
Canyon du Verdon |
 |
Canyon du Verdon |
Ons durf die Route des Cretes aan. Dit het asemrowende uitsigte wat prentjies in jou geheue vasbrand wat jy nie gou sal kan vergeet nie. Die lug is vars en skoon en verkwik my siel. Die roete klim uit teen die hoogste punte van die noordelike rivierbank. Die bangmaakpad is nou en party keer nouer en soms nouste.
 |
Verdonrivier |
Ons eet selfgemaakte broodjies by La Palud-sur-Verdon
 |
Broodjie-uitsig |
Daarna volg ons die pad na Moustiers-Sainte-Marie. Dis n pragtige ou dorpie. Natuurlik stap ons op, opper, opste na die Notre-Dame de Beauvoir kapel wat bo-op n heuwel is. (Al die verdomde kapelle is altyd op die hoogste heuwel en jy moet 'n moerse klomp trappe klim om daar te kom). Maar ek is mos eintlik 'n kerkmens, ek klim! Weereens word jy beloon met 'n pragtige uitsig.
 |
Ek klim .... |
 |
Moustiers-Sainte-Marie |
 |
Moustiers-Sainte-Marie |
Ons ry verder, oor die Verdonrivier en verby die Lac de Saint Croix.
Ons ry verby Trigance en kry koers huis toe.
 |
Trigance Village |
Met elke uitsig van grootheid wat ek sien, word al die kopspeldspikkels van doodsheid in my siel, verklein tot die grootheid van die berg...
 |
Uitsig van grootsheid |