Saturday, August 31, 2019

Turkye. Ayvalik.

29 en 30 Augustus 2019. Donderdag en Vrydag.

Bademli tot Ayvalik
 
Ai, dit was die sterkste wat Gus nóg hier by Bademli gewaai het. Maja word eintlik so skeef gewaai. Ek maak maar vir my 'n koppie nag-tee. Teen 23:30 waai hy vir 'n rukkie nie so sterk nie, maar 2:30 is hy én al sy makkers op volle sterkte terug.

Ons staan vroeg op en vertrek 6:30 na Ayvalik, 25.7 myl. Die poyraz help ons dat ons met die genoa kan motorseil. Later is dit amper windstil en ons vaar vorentoe, altyd vorentoe. Mens kan amper nie glo dat Poseidon geel winde (fors 6) voorspel nie.

Ons sien 'n skool dolfyne en vaar na hulle toe. Baldadig swem en speel die jongspan met Maja. Te mooi. Toe is hulle weg.
 
Onderwater
Dolfyn
 
In motor advertensies adverteer hulle soms van hoe vinnig 'n motor van 0 tot 100 km/u kan versnel. Dis die wrrrmkrag of iets. Vandag het ek gesien hou vinnig Gus van 4 knope wind tot 21 knope kan versnel. Sy wrrrmkrag was so vier bootlengtes. Die een oomblik waai hy 4 knope en die volgende waai hy 21 knope van voor af. Die geel winde is hier! 

Dis nou een ding van die blêrrie Ayvalik omgewing. Die wind waai altyd hier. Al die voëls wat altyd op die bakens sit, het ook weggewaai. Onse kleine Maja lê sommer skeef op pad marina toe.
 
Geen voëls nie
 
Ek roep droë-mond benoud die marina man oor die radio. Ons moet nou in 'n 20+ knope wind vasmeer! Hy kom en in die marina waai dit gelukkig net 18 knope. Archie tru netjies, soos 'n meester in die nou spasie in en ons meer sonder sukkel vas. Ons is hier.

Toe kom Zafer kuier. Hulle is saam met vriende in Ayvalik en hy kom groet ons  gou. Ons gaan drink 'n koffietjie (soos Pierre en Annatjie) by Bloom, die marina se koffiekroeg. Eintlik drink Zafer koffie en ons tuisgemaakte limonade. Ons kuier heerlik en toe gaan hy terug na sy vriende en Nuran wat vir hom wag. So 'n gawe man. Altyd lekker om hom te sien.
 
Zafer kom kuier
Ek en Zafer
Archie en Zafer
 
So kom verblyf in Ayvalik en ook in Turkye tot 'n einde. Hierdie noorde het ons aan die korthare beetgehad. Maja gaan mos in Mytillini, Lesvos, oorwinter. Ons moet uit Griekeland, want ons Schengen tyd is amper op. Ons kon nie in Turkye te vêr suid gegaan het nie, want dan moet jy wind-op terugkom. Toe gaan ons maar na Bademli toe. Die poyraz waai in dié deel van Turkye elke aand met mening. Dis nie so aangenaam op anker as die wind elke aand om jou huil en tot 25 knope waai nie. 

Hier by Ayvalik en net noord van Ayvalik, is baie ankerplekke, maar dis nie opgewasse teen Gus se aanslae nie. So, dis nie uit eie keuse dat ons so min hier in Turkye rondgerits het nie. Gus lê die reëls neer en ons moet na sy pype dans. Ek het eenmaal gesê Ysland is van ys gemaak. Wel, Ayvalik is van wind gemaak.

Die son sak vir oulaas hier by Ayvalik en môre gaan ons uitklok en terug Griekeland toe.
 
Ayvalik
Voëlverskrikker
Meeue
Soek skooroor
Son sak
Sonsondergang