Sunday, July 20, 2014

Schoinousa Eiland. Agrilos Baai.

20 Julie 2014. Sondag.

Ios tot Agrilos Baai

Gerrie en Ansu se eerste seildag! Hulle skop af met 'n liedjie wat hulle vir hul Kaptein Archie sing. Te pragtig.

Captain Arch and me

Ons maak los en vertrek na Agrilos, (36°51.348 N, 25°31.590 O), 21.6 myl. Dis 'n lang pad en die Poseidon voorspel wind. Ek dink ek moet vir Meltemi, Louis noem. Hy kan vreeslik loei as hy waai. Hy loei sonder ophou. Dit hou net aan en aan en aan.

Ons tref die see en dit is groot. Ek jaag vir Ansu en Gerrie 'n seesiekpil in, net vir ingeval. Louis (Meltemi) waai reg van voor en Maja se motor dreun en sy beur teen die deinings.

Gepantser met ons lewensbaadjies durf ons die see aan. Archie hou die helm styf vas, Ansu en Gerrie sit effe onseker op die dek en ek lê op my plek op die dek. Onthou, arme Gerrie en Ansu het eintlik kom vakansie hou.

O, dis lekker by die see

Die deinings is groot en toe gebeur dit. Gerrie gooi sy hoed in die saloon. Toe hy so inkyk, tref die seesiek hom. En hy voel naar. En hy voer die visse. As die seesiek jou vat, los hy jou nie en wurg elke druppel energie uit jou uit. Ons gaan om die draai en die wind is van die kant en ons span die genoa. En ons seil, rekord spoed van 8.1 knope word bereik.

Seesiek

Ons seil, ons seil op die Aegean see. 
Die rowwe, rowwe Aegean see.
Die golwe, golwe sleur ons mee.
Op die rowwe, rowwe Aegean see.

Hoë kranse

Die pad hou aan en aan, maar raak tog korter en eindelik is die einde genadiglik in sig. Voor ons lê die baai waar ons gaan anker.

Barre land, blou see
Agrilos Baai

Louis waai sonder ophou, sonder moeg word. Aanhoudend. Uitgeput neem ons 'n middagslapie en voel daarna baie beter.

Die aand het Gerrie weer eetlus. Hy voel nou weer klopdisselboom.

Santorini. Gerrie en Ansu.

17 en 18 Julie 2014. Donderdag en Vrydag.

Donderdag.

Vandag kom Gerrie en Ansu met die veerboot. Hulle is laat, meer as 'n uur en die son bak fel neer op Santorini. Eindelik sien ons die veerboot op die horison verskyn.

Wag vir veerboot
Waar is Gerrie en Ansu?

En daar kom hulle. Gerrie toring uit bo die res. Die groetery is roerend. Ons klim die bus na Villa Pavlina.

Hi daar!

Die aand is ons reguit Oia toe saam met Gerrie en Ansu en die res van die bevolking vir die sonsondergang. Ons loop op en af in die stegies en geniet die atmosfeer. Om elke hoek is 'n uitsig om oor liries te raak.

Kerk en see
Oia se windmeulens
Sonsondergang-skare
Oia in die laatmiddagson


Vrydag.

Vandag gaan ons Fira, Santorini se hoofdorp, rooi verf. Elize het gesê dit is die moeite werd. Ons stap dorp toe en draai links, soos Elize gesê het. En sowaar, Fira maak oop voor ons. Elke draai 'n ander uitsig. Dit is prentjiemooi.

Fira
Huisbesneeude krater
Nog 'n bloukoepelkerk
Katolieke kerk van St John the Baptist
Dis mooi binne

Mama Thira se taverna verlei ons tot 'n middagete wat ons in bankrotskap dompel. Ons eet ons middagete, met 'n mooi uitsig wat amper beter is as die kos.

Mama Thira kook
Ek en Mama Thira

Gerrie en Ansu koop asof hulle skatte geen einde het nie. Hulle is geld se baas. Dis ietsie vir die een en ietsie vir daai een. Ons verwyl ons tyd in Fira totdat ons die bus moet kry na die port vir ons veerboot terug na Ios. Gerrie en Ansu het hulle vakansie met 'n hoogtepunt begin.

Terug in Ios is ons bly om vir Maja te sien en dat alles reg is. Gerrie en Ansu loop die plank en hulle is aan boord.

"Gaan die plank my hou!?"
Welkom aan boord

Welkom julle!