Saturday, May 30, 2015

Söğüt . Uiteet.



30 Mei 2015, Saterdag.

Bozburun tot Söğüt

Ons het heerlik in Bozburun gebly, heelnag salig geslaap sonder opstaan. Die son skyn en dis ’n pragtige dag. Gus waai liggies en die koel klou aan my lyf.

Bosburun se tannies. Een tannie, een spaan.


Ons vaar uit die baai en ons is op pad na Sogüt, 36°39.500 N, 28°04.986 O, 5.8 myl, net om die hoek. Daar is ’n jettie en restaurant jetties. Ons gaan maar anker, soos gewoonlik.

Eers toe ons uit die baai vaar, voel ons dat die wind waai. Kom ek verduidelik eers gou die windspoed.  Dit word gemeet op die Beaufortskaal van 1 tot 12, knope, km per uur of meters per sekonde. Ons werk met die Beaufortskaal en knope (een seemyl per uur). Een knoop is gelykstaande aan 1.8 km per uur. (Ek maal een knoop sommer met twee om die km te kry, want ek kan nie met 1.8 maal nie.) Beaufortskaal Nr. 1 = 1 tot 3 knope. 2 = 4 tot 6 knope, 3 = 7 tot 10 knope, 4 = 11 tot 16 knope, 5 = 17 tot 21 knope, 6 = 22 tot 27 knope, 7 = 28 tot 33 knope, 8 = 34 tot 40 knope per uur. Om die omskakeling van Beaufort Nr. na knope vinnig uit te werk gebruik ons die volgende formule:-

Knope = Beaufort Nr x 5 - 5 (naastenby korrek)


Ek hou van nr. 1 tot 3. Archie hou van nr. 4 en 5. Ons hou nie van nr. 6 en hoër nie. Om terug te kom, die wind waai toe ’n nr. 3, terwyl ons in die baai niks wind gevoel het nie. Dit wys jou hoe beskut is die baaie. Goeie skuiling teen die Meltemi beteken ook dat die wind nie die see in die baai inrol nie. As die see inrol as die wind waai, is die skuiling nie so goed nie en jy skut heeltyd op anker. As jou boot heeltyd skut, is daar ’n groter kans dat jou anker loskom of sleep.

Dis nou pouse na die lesing, so jy kan nou ietsie eet.

Sommer gou is Sogüt voor ons. Ons kyk uit na die ankerplek. Al die bote is vasgemeer teen die jetties. Die baai is ’n bietjie diep vir anker, want die boek wys dit is 20 m, wat te diep vir ons is. Ons het net 50 m ankerketting en 10 m tou, dis 60 m altesaam. As jy anker, neem jy die diepte en maal dit met vier (of soms drie) om te bereken hoeveel ankerketting jy moet uitlaat. Ons wil eintlik nie dieper as 17 m anker nie. Ons mik toe maar vir die jettie wat volgens die boek nie ’n restaurant jettie is nie. As jy by so ’n jettie vasmeer, moet jy by hulle restaurant gaan eet. En ons het nog lam “overshoot”.

’n Handige vasmeerman staan op die kaai vir ons en wag en beduie na ’n baie nou spasie. Archie bestuur meesterlik daarin, die vasmeerman gee die snoettou baie goed aan, die buurvou hou die fenders dop en ek maak voor vas. Archie maak agter vas en siedaar! Ons kry 100% vir die vasmeer. “I think congratulations are in order!”

Met ’n totale bonus! Dit is die Octopus Restaurant jettie. Raai wie word vanaand uitgevat vir ete?!

Octopus Restaurant


Ons gaan stap. Die roete neem ons verby die antieke hawe en my voete jeuk. Ons stap verder in die stappaadjie, moer-toe knieë en al. Dis ’n pragtige stap, die eerste stuk neem ons al langs die see met mooi vergesigte van die baai. Toe is dit berg-op, op ’n klippaadjie wat ons wegneem van die see. Ons stap en stap, wonder waarheen lei die pad. Dit voer ons al verder weg van Sogüt Limani. Maar ons draai nie om nie. Ons ou stappersinstink neem oor. Ek, met my takstok wat Archie vir my gemaak het, en ou Arch geniet dit en verlustig ons in alles. 

Waghuis van antieke hawe
Stap langs die see
Söğüt Baai
Plasies by die see
 

Uiteindelik kom die pad bo uit, by die regte motorpad wat Sogüt toe gaan. Ons neem ’n ander paadjie wat weer af af af gaan na wie weet waar. Maar ons stap en hoop ons kom by die hawe uit. En jou waarlik, ons sien maste. Na ’n heerlike stap van twee en ’n halfuur is ons weer by Maja, gelukkig en tevrede. 

Terug by die hawe


Ons kry die luukse van ’n pragtige stort in die restaurant se ablusieblok wat hulle spesiaal vir die bootmense gebou het en maak reg vir die uiteet.

"All dressed up and somewhere to go ..."