Wednesday, August 12, 2015

Santorini. Rondrits.



10 Augustus 2015. Maandag.

Nou het hulle dit in hulle koppe gekry om bromponies te huur. Ek is mos eintlik half sku vir die klein gevaartetjies. Gelukkig besluit hulle om liewers ’n klein karretjie te huur. Ons sit die dingetjie vol en daar trek ons. Die strate in. Chris bestuur en Archie navigeer. Ek en Zané sit net en enjoy the ride

Marina en die karretjie


Ons eerste stop is ’n uitkykpunt by ’n wynmakery. Hier word kratte vol druiwe buite in so sloot gegooi en dan na binne gedwing deur so ’n skroefding. Die Grieke hou van hulle wyn, dis verseker. So wynmaak is groot in Griekeland. Ons verkyk ons aan die uitsig en dis net ooo en aaa. Ons stop by nog ’n uitsigpunt en ons kyk weereens na die krater en besing die wonder daarvan. Dit is groots en magies.

Zané
Uitsig oor die krater
Hou vas daaardie hoed!
Chris, Zané, ek en Archie
Steeds verlief


Die volgende stop is die rooi strand naby Akrotiri. Oral op die paadjie na die strand is voornemende baaiers wat skamel geklee en handdoek in die sak strand toe loop om op die besondere strand te lê. Die rotse en die sand het ’n rooi kleur. Dis indrukwekkend en om die atmosfeer af te rond, is daar ’n musikant wat daar sit en viool speel. Ag, dis te lekker. Ons is nie skamel geklee nie en het ook nie handdoeke hier nie, so ons klim maar weer in ons karretjie en ry verder. 

Rooi Strand
Strand musikant


Archie wil gaan ondersoek instel oor die toestand van die Vlikadha Marina, so dis ons volgende stop. Na die inspeksie ry ons na die swart strand, maar dit beïndruk my nie eintlik nie. Ek dink nie dis lekker om op sulke swart sand te lê nie. Die rooi strand is baie mooier. Oms koop brood, kaas, koue vleis, olywe, bier en sap en Archie sny die brood en ons eet sommerso in die karretjie. Daar is nie plek onder die bome of in die koelte om te sit nie. Ons eet ons knuppeldik en ry tevrede verder.

Die broodsnyer


Toe is dit berg-op na die kerk van die Profeet Elia. Dis op op op en ons is daar. Dis ’n regte Grieks-Ortodokse kerkie met goue versierings, die mooi houtsneewerk en die Jesus en apostels prente. Ek is mos eintlik ’n kerkmens en geniet die kerkies baie.

Kerk van die Profeet Elia
Kerk van die Profeet Elia
Toe word ons dors
 

Ons gaan huis toe, val op die beddens neer en siësta soos wafferse Grieke. Dis net Archie wat wat ewe ongrieks wakker bly.

Die aand is dit die sonsondergang by Oia. Ons kry gelukkig parkeerplek en begin in die besonderse plek rond te dwaal. Die plek het darem vreeslik atmosfeer. Zané soek ’n yskas magneet en almal is op die uitkyk na die regte een. Daar is vreeslike vereistes waaraan die arme magneet moet voldoen voordat Zané belangstelling toon. Met haar lang slanke vinger word almal afgekeur. Eindelik kry sy een wat aan haar standaarde voldoen en dit word summier gekoop.

Oia


Ons kyk saam met die skare hoe die son sak maar ’n wolk onderskep die son voordat hy in die see kan val. Hy sak toe voordat hy sak. Die skare is nie seker of applous van pas is nie en ’n halfhartige handeklap is toe die gevolg. Gewoonlik gee die skare die son ’n applous as hy verdwyn. Ons sien twee gullets onder vol seil en dit lyk misterieus-mooi.  
 
Die son skare ...
... en ons
 

Die ou karretjie het hom goed gedra, die bestuurder het mooi bestuur en die navigeeder het goed navigeer. Ons ry tevrede huis toe en het die mooi van Santorini intens beleef.

No comments:

Post a Comment